************************

خم شو به رسم مروت، و مرا از گوشهء خیابان زندگی ات بردار

بتکانم بدون بوسه و تکریم، و بر جایگاهی بلندم بگذار

ریزهء فراموش شده ای از خوان ازل، برکت به هدر رفتهء هستی

تکه نانی شکسته هستم از خوانی آسمانی،

به زیر افتاده از لبهء میز لبریز عرش.

************************

     نوشته شده توسط دوست عزیزمان msp