ز شوق کیست یارب اینچنین گمکرده راه آهو
که هر جا می‌رسد جای دگر دارد نگاه آهو
نگاهش محملِ کیفیتِ شام غریبان است
چه غم دارد خدایا در شبِ چشمِ سیاه آهو؟
همه سرمایه‌اش داغ است و سودش اشک تنهایی
چو شمعش نیست استعداد کسب مال و جاه، آهو
به چشم حلقۀ دام، اعتبارِ عذرِ غفلت را
ندارد جز نگاه بیگناه خود، گواه آهو
وگر عذرِ نگاهِ بی‌گناهش بی‌ثمر افتد
ندارد غیرِ لطفِ ضامن آهو، پناه آهو
که آن آیینهْ حضرت چونکه عرض جلوه می‌فرمود
هزار آهو پی‌اش می‌آمد از حسرت که آه، آه، او
به کهساری که مهتابِ خرامش سایه اندازد
شراری می‌شود هر سنگ و می‌افتد به راه، آهو
توانَد شب به شب از دور نور گنبدش بیند
نیابد گر چه روزی بار در آن بارگاه آهو
تواند شب به شب در دشت غربت صید عطرش را
به صد امید بنشیند به راهش تا پگاه آهو
نسیم نوبهار رحمت است و در قدمهایش
به زاری می‌گذارد سر به تقلیدِ گیاه آهو
از آن روزی که چشمانش ضمانت خواه چشمش شد
هزاران رود، خجلت بُرد و آمد عذرخواه، آهو
بنازم فرّ آن سلطان که چون در صید دل آید
برانگیزد هزاران دشت از گردِ سپاه آهو
در آن کشور که منشور عدالت گستر آمد او
نگردد ناامید آدم، نماند بی پناه آهو
چه نیکو فال من آمد، کز این سرگشتگی‌ها باز
به پابوس تو آمد شعرم این گمکرده راه آهو...

عرض تبريك و تهنيت به ملت شريف ايران اسلامي

فرا رسیدن شب های پر عظمت قدر بر تمامی دل سوختگان و شیعیان جهان بخصوص مسلمانان ایران تسلیت عرض می نمایم.

التماس دعا

ویژگی های خلیج فارس

خلیج فارس نام آبراهه ای در امتداد دریای عمان است که بین جنوب ایران و شمال شبه‌جزیره‌ عربستان جای دارد. این خلیج 990 کیلومتر درازا و در پهن‌ترین جای خود، نزدیک 340کیلومتر پهنا دارد که در تنگه‌ هرمز به کمتر از 55کیلومتر کاهش می یابد. میانگین ژرفای آن 35متر است و  ژرفای 90 تا 100متر نیز در جاهایی از آن وجود دارد. یونانیان این خلیج را پرسیکوس می ‌نامیدند و عرب‌ها از گذشته‌های بسیار دور آن را با نام بحرالفارس می ‌شناختند...

امروزه خلیج فارس به خاطر سرچشمه‌های بزرگ نفت جهان، که در پیرامون آن یا در بستر آن جای دارند، اهمیت بسیاری پیدا کرده است.
زمین شناسان معتقدند که در حدود پانصدهزار سال پیش، شکل نخستین خلیج فارس در کنار دشت‌های جنوبی ایران تشکیل شد و به مرور زمان، بر اثر تغییر و تحول در ساختار درونی و بیرونی زمین، شکل ثابت کنونی خود را یافت.

این خلیج توسط تنگه هرمز به دریای عمان و از طریق آن به دریاهای آزاد مرتبط است. جزایر مهم آن عبارت‌اند از: قشم، بحرین، کیش، خارک، پورموسی(ابوموسی)، تنب بزرگ، تنب کوچک و لاوان که تمامی آنها به جز بحرین به ایران تعلق دارد.

نام‌گذاری و تاریخچه ی نام خلیج فارس

کهن‌ترین نام خلیج فارس، که در کتیبه‌های آشوری آمده است، نارمرتو (Nar-Merratu) به معنای دریای تلخ است که به شوری بسیار زیاد آب این دریا اشاره دارد.

در تنگه‌ی هرمز کتیبه‌ای از داریوش بزرگبه دست آمده است که در آن به زبان پارسی باستان چنین مفهومی نوشته شده است: "دریایی که از پارس می‌رود."

این خلیج را از زمان ساسانیان، دریای پارس می ‌گفتند. فلاویوس آریانوس، تاریخ‌نگار یونانی که در قرن دوم پس از میلاد زندگی می‌کرده است، در آثار خود از این خلیج با نام پرسیکوس (persikon Karitas) یاد کرده که به معنای خلیج پارس است. استرابن، جغرافیدان یونانی، که در قرن اول پس از میلاد می‌زیست نیز همین نام را به کار برده است. در کتابهای لاتین قرون وسطی، نام پرسیکوس سینوس (persicus sinus) یا پرسیکوم ماره (persicus mare) به کار رفته است. در دیگر زبان‌های زنده‌ی دنیا نیز واژه‌ی پرسیکوس با دگرگونی اندک به کار رفته است.

دانشمندان مسلمان، چه عرب‌تبار و چه ایرانی‌تبار، در همه‌ کتابهای جغرافیایی و تاریخی، از خلیج فارس با نام بحرفارس، البحرالفارسی یا خلیج‌فارس یاد کرده‌اند. مسعودی، تاریخ‌نگار و جغرافیدان عرب که در قرن چهارم هجری می زیسته و طی سفری از بغداد به خلیج ‌فارس و سپس کرمان، و ماوراءالنهر و چین رفته است، می گوید که: "دریای عمان دنباله ی‌ بحر فارس است". اصطخری جغرافیدان ایرانی قرن چهارم  هجری و ابن‌حوقل بغدادی نیز چنین نظری داشته اند و در آثار خود همواره از "بحرفارس" یاد کرده‌‌اند.