منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
وصیتنامه شهدا
وصیت شهدا
نويسندگان
درباره

بـا تـوگـويـم ميهنــم ايـن بـار هـم گـل مـی کنـم آسمـانـت را پُـلِ پـروازِ سُنبـل مـی کنـم در سـرِ پيـری جـوان مـی گـردمـی همچـون بهـار کـوچـه بـاغـت را پـر از آواز بلبـل مـی کنـم جـاودانـه ميهنـم اين بـار هـم مـی سـازمـت چون درفـش کـاويـان هر جای می افرازمت همچـو رستـم می کَـنم ديـو پليـدی را ز جـای چـون فـريـدون شـوکـت ديـريـنه می پـردازمت با تـو مـام ميهنـم ديـرينه پيمـان می کنـم گـر که ايـرانـم نبـاشـد، تـرک ايـن جـان می کنم همچـو آرش بر پَـرِ البـرز جـان بـر کَـف بـه پـای کوهسـاران را پُـر از آواز ايــران می کنم بـا تـو گـويـم ميهنـم اين بـار هـم گـل می کنم با تـو گـويـم ميهنم ايـن بـار هـم گـل مـی کنـم
جستجو
مطالب پيشين
آرشيو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
ایران جاویدان

ندانی که ایران نشست منست
جهان سر به سر زیر دست ِ منست
هنر نزد ایرانیان است و بـــس
ندادند شـیر ژیان را بکــس
همه یکدلانند یـزدان شناس
بـه نیکـی ندارنـد از بـد هـراس
دریغ است ایـران که ویـران شــود
کنام پلنگان و شیران شــود
چـو ایـران نباشد تن من مـبـاد
در این بوم و بر زنده یک تن مباد
همـه روی یکسر بجـنگ آوریــم
جــهان بر بـداندیـش تنـگ آوریم
همه سربسر تن به کشتن دهیم
بـه از آنکه کشـور به دشمن دهـیم
چنین گفت موبد که مرد بنام
بـه از زنـده دشمـن بر او شاد کام
اگر کُشــت خواهــد تو را روزگــار
چــه نیکــو تر از مـرگ در کـــار زار



آدمها دو دسته اند:

یک دسته می روند و در حسرت داشتنشان می مانی.

دسته دیگر از چشمت می افتند و از زندگیت بیرونشان می کنی.

خودت را ازچشم کسی نینداز، بگذار همیشه در حسرت بودنت بمانند.

پس سکوت و صبوری م را به حسابِ ضعف و بی کسی ام نگذار،

دلم به چیزهایی پای بند است که تو یادت نمی آید...!

تلنگری بزنی، آوار می شوم....

شکستنی تر از آنم که محتاجِ سنگی باشم.



پسرک جلوی خانومی را میگیرد و با التماس میگوید :

خانم ! تو رو خدا یه شاخه گل بخرید ....زن در حالی که گل را از دستش میگرفت

نگاه پسرك را روی كفش هایش حس كرد. چه كفش های قشنگی دارید !

زن لبخندی زد و گفت:برادرم برایم خریده است دوست داشتی جای من بودی؟؟

پسرك بی هیچ درنگی محكم گفت :

"نه ولی دوست داشتم جای برادرت بودم تا من هم برای خواهرم كفش می خریدم..."



من آن اندوه سرشارم که روزی شعله زد آهم

و لرزید آسمان از ناله های گاه و بیگاهم



مرا در آتش عشقت چنان پروانه سوزاندی


ولی صد سال دیگر هم " من از یادت نمی کاهم "



اگر قصد سفر داری نمی گویم نرو اما ...


جهان را بی نگاه تو نمی خواهم نمی خواهم



تو می دانی که چشمانت تمام هستی من بود


گرفتی هستیم را پس نگو از رنجت آگاهم



تویی آماده رفتن و من تنهاتر از هر شب


برو ای مهربان اما ... " تو را من چشم در راهم "



کاشکی گاهی وقتا...

خدا از پشت ابر ها بیاد بیرون...

گوشم رو محکم بگیره و داد بزنه...

آهااااای...!!!

بشین سر جات اینقده غر نزن....

همینه که هست...!!

بعد یه چشمک می زد...

و آروم توی گوشم میگفت...

همه چی درست میشه...



ایران بزرگ آرمان دست یافتنی هر ایرانی تبار(پارس و آذری و کورد و پشتو و تاجیک و ...)

منطقه بزرگ و تاریخی خراسان از نظر جغرافیایی در دوره های طولانی متعلق به ایران بوده است

منطقه بزرگ و تاریخی خراسان از نظر فرهنگی هم چنان تحت تاثیر ایران بزرگ تاریخی است

افغانستان متعلق به ایران است

ترکمنستان متعلق به ایران است

خراسان بزرگ متعلق به ایران است

ازبکستان متعلق به ایران است

تاجیکستان متعلق به ایران است

ایران بزرگ هم متعلق به هر چهار ملت و هر چهار کشور است



دولت باکو و شهرهای پیرامون آن در طول تاریخی بخشی از ایران بزرگ تلقی می شدند که در زمان تجاوزگری روس ها به زور و تحمیل از ایران جدا شده اند. بسیاری از هم وطنان آذری ایرانی بر اثر این تحمیل از سرزمین مادری جدا شده و همواره آرزوی پیوستن به مام میهن را داشته و دارند. اما دولت باکو می کوشد با برگزاری چنین جلساتی اوضاع را مغلوبه نشان دهد! اما نه می توان به انکار تاریخ پرداخت و نه می توان اعتراضات مردم این دولت شهر را در دنیای کنونی نادیده گرفت. شاید زمان آن رسیده است که دولت ایران حداقل با استفاده از ابزار خود، در نهادهای بین المللی بتواند یک نظر سنجی در میان مردم باکو و شهرهای پیرامون برای بازگشت آنان به مام وطن برگزار کند تا آذری های ایرانی که سال هاست رنج غربت را دور از دوستان و آشنایان  خانواده و میراث کهن گذرانده اند با اتصال به سرزمین مادری، تسکین یابند. افرادی که متعلق به این آب و خاک هستند و قرن های طولانی نفس در نفس با این آب و خاک گره خورده اند. به نظر می رسد انفعال دولت ایران در این زمینه باید پایان پذیرد و ایرانیان آذری که سال هاست دور از وطن در غربت به سر برده اند، به کشور اصلی باز گردند تا در کنار سایر ایرانیان قدرت کشور را بیش از پیش به گوش جهانیان برسانند.



 ای سرزمین من تا ابد جاوید باشی

من موج ام تو دریا

بی تو صحرایم با تو مثل باد آزادم



خواندم و چه زیبا نوشته بود:

بیاید عهدی را که در طوفان با خدای خویش می بندیم

در آرامش فراموش نکنیم.



خدا گوید:

تو ای زیباتر از خورشید زیبایم

تو ای والاترین مهمان دنیایم

تو ای انسان !

بدان همواره آغوش من باز است

شروع کن . . .

یک قدم با تو

تمام گامهای مانده اش با من . . .




💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران

دریافت کد رتبه جهانی سایت و وبلاگ