داريوش شا گويد: هنگامي كه در جاي جاي دنيا كاخ ها را با خون انسانهاي بيگناه و با رعب و وحشت و زور ميساختند من در ساخت پارسه از يك برده استفاده نكردم (همه ي كارگران تحت بيمه و حقوق بودند)

 در تصاویر سنگ های تخت جمشید، هیچ کس عصبانی یا اخمو یا در حال فریاد زدن نیست.

هیچ کس سوار بر اسب و دیگری پیاده نیست.

هیچ کس را در حال تعظیم، سجده یا دست بوسی نمیبینی، هرگز غلام و کنیز در ایران مرسوم نبوده.

در بین این صدها پیکره، حتي یک تصویر برهنه یا پنهان در پارچه وجود ندارد.

هیچ کس مومن و برتر و هیچ کس کافر و پست تر نیست.

در اکثر جاهای تخت جمشید نقش گل به وفور یافت میشود از جمله در دست چب داریوش شاه

وعشق چيزيست كه در پارسه منحصر به فرد است...