ای خلیج تا ابد پارس تو از دیرینه زمان پارس بوده ای
تا آنجا که آموخته ام تو از زمان داریوش پارس بوده ای
اصلا تو زاده شده ای که در ایران باشی و پارس باشی
افسوس زبان نداری تا به بدسگالان بگویی من خلیجم تا ابد پارس
اما من زبان تو میشوم و با جان و دل میگویم:
(ای نافهمان تازی مگر شما نبودید که روزگاری خراج گذار ایران بودید؟)
گذشته ی خود را به یاد بیاورید که شکم هایتان از شیر شتر و سوسمار پر بوده در حالی که ما منشور حقوق بشر داشتیم،فرهنگ یگانه داشتیم.
آری به یاد آور تا بفهمی در چه اندازه ای هستی و چه می خواهی و از چه کسی می خواهی
چون شما هیچگاه نمی فهمید باید بگویم:گوش خر بفروش و دیگر گوش خر کین سخن را در نیابد گوش خر
ما را چه شده که باید این تازیان نا بخرد اینگونه دست درازی کنند؟ کجای کار ما اشتباه بوده؟
ای تازی که حتی آوردن نامت مرا آزرده خاطرمی کند بدان که
این خلیج تا ابد پارس است و این تنب بزرگ و تنب کوچک و این ابوموسی برای ایران است
پس فکر های بزرگتر از اندازه ات را از سر برون کن چون تا زمانی که خون در رگ هایم جاری است من پاسبان این سرزمینم و هر بیگانه ای که به سرزمینم دست درازی کند به دست زمانه خواهم سپرد.
